Fezel

Het woord

aan een koord

tussen twee tongen gespannen.

De praat

van het kwaad

achter de kerk in ’t midden.

Fezel

de gesel

van de ezel

doof en weg.

Het oor

lossendoor,

ongefilterd dus straf.

Het brein

vol azijn

Zoete smaak van bitter

naar een nieuwe mond,

de wereld rond,

de waarheid voorbij.

Canal Marginal bezit alle rechten op de complete Jan Langeman-catalogus. Om deze investering te laten renderen wordt zijn werk geregeld gepubliceerd op de site.

Retro

Vanonder het stof gehaald en klaar om de wereld te heroveren... Een track die indertijd zo avant-garde klonk dat hij toen al retro was: Fart The Nation, dé monsterhit van Thundernerds feat. Jan Langeman (foto).

Ter duiding een flard uit een toenmalig interview in wijlen 'De Gazet van Zele':

GvZ: U zat in de cel tijdens de opnames wegens betrokkenheid bij het Zeelse Tuinkabouterbevrijdingsfront. Hoe hebben jullie de plaat precies gerealiseerd?

J.L.: Wel, euh, het is nogal goedkoop opgelost... Dat weet ik en ik ben er niet fier op. Maar Heinrich (C. Mürkopf aka B-STR8; in zeer bepaalde kringen zeer bekende, Duitse producer) heeft mijn tekst ingesproken. Dat hoor je wel een beetje aan zijn accent, vrees ik. De woorden zijn uiteraard van mij, dus in dat opzicht ben ik toch de stem op de plaat.
Ook de begeleidende geluiden zijn van mijn, euh, hand. Ik was vroeger intensief bezig met field recordings (opnemen van omgevingsgeluiden; red.), maar vaak kwam ik op plaatsen waar geen geluid te bespeuren was. Dus begon ik uit pure verveling zelf geluiden te produceren... Ik heb vanuit de gevangenis een paar tapes verstuurd naar Duitsland en door de wederkerende aard van de geluiden, zijn we bij ‘Fart The Nation’ terecht gekomen.

GvZ: Waarover handelt het nummer eigenlijk?

J.L.: Het is een heel persoonlijke, autobiografische tekst die over onmacht gaat. Over hoe ik als politiek en cultureel fenomeen mijn stempel probeer te drukken op de samenleving. Maar gezien ik steeds de mond wordt gesnoerd en zelfs wordt gearresteerd, verlaag ik me tot de laagste vorm van communicatie: flatulentie. Kort samengevat: als het niet lukt met woorden, dan doe ik het wel met scheten.


Een scheet zegt meer dan duizend woorden: Fart The Nation

Parabel

Horen, Zien en Zwijgen liepen over straat.

‘ Ik hoor iets,’ zei Horen plots.

‘ Ik zie niets,’ zei Zien.

Zwijgen zei geen woord.

Ze besloten verder te stappen.

Even later waren ze dood.

Bond zonder hoop

De beste stuurlui staan aan wal.

Ze zijn dan ook heel verstandig.

'Bond zonder Hoop' is een vereniging zonder winstoogmerk die een volwaardig alternatief wil bieden voor een andere Bond die wij niet bij naam wensen te noemen.

Volgende maand....

Volgende maand op Canal Marginal:

Meer wijsheid van de Bond!
Meer diepgang met Jan Langeman!
Nog hogere levitatie met een parabel van eigen kweek!

En een muzikaal retromoment...


Neem nu uw gratis abonnement en krijg een gratis abonnement cadeau.


Bekende mensen over Canal Marginal:

' I think when you spread the wealth around it's good for everybody', Barack Hussein Obama Zulu 2 (president van de VSA en ook wel een beetje van de rest van de wereld)

"Canal Marginal is de neerslag of het verslag van een geestelijk avontuur in een taal die eigen, levend en origineel is." W.F. Hermans (Nederlands schrijver)

' Omdat ik het tijd vond voor verandering, heb ik me onlangs een stijltang aangeschaft', Jean-Marie Pfaff (Jean-Marie Pfaff)

De Schrijver (2)

De schrijver zat op een stoel heel erg schrijver te wezen, net niet lijdend onder de slopende inspanning van deze (voltijdse) bezigheid.
‘ Net geen leed,’ wauwelde hij theatraal tegen zijn lampenkap.
Hij probeerde de pijn op te roepen, de brandstof voor zijn creatieve uitspattingen, zoals hij wel eens dacht. De lyriek die ontsproot aan zijn zeldzame vreugde deed hij doorgaans af als meligheid. Liever liet hij zich meesleuren in het cirkeldenken waaruit hij zijn stijlkenmerken meende te puren. Het was bagger, maar zoals een mens van zijn eigen winden houdt, zo ploeterde hij er gretig doorheen.

De schrijver keek de ooit oneindig lijkende kamer in, beseffend dat hij deze leegte vanuit elke hoek had beschreven. Dus stond hij op en keek door het raam. Maar ook het grijze buitenleven had hij een keer te veel gezien. Hij voelde zich op sterven na dood, wanhopig smachtend naar een stimulans. Koffie.


Toen hij de pot uit de houder haalde, scheurde zijn arm er af. Het hele zootje viel op de grond, kledderde en spatte.
‘ Ik ben melaats!’, riep hij. Eerst verheugd, dan geschrokken omdat het zijn goeie arm was. Die waarmee hij choco op boterhammen smeerde en letters typte.

In paniek belde hij naar dokter Heil, waarop die er alles weer aannaaide en een diagnose stelde: 'een ongelukkige speling van het moment'. Na zijn vertrek ging de schrijver aan zijn tafel zitten. Hij moest en zou de ervaring delen met de buitenwereld.

Of misschien ook niet.

Melig

Het meel was graan,
maar het graan is dood
en melerwijs
herrezen als brood.

De bakkersvrouw verdeelt zijn ziel,
met 't nieuw verworven snijmachien.
Het leed, vers gekneed,
nu gebakken en gesneed…

Brok natuur, minder puur
geometrisch op temperatuur.
Haast verminkt, wonde onguur,
maar ik plamuur
met confituur.

Want Parmahesp & co,
dat is me toch net iets te duur.

Canal Marginal bezit alle rechten op de complete Jan Langeman-catalogus. Om deze investering te laten renderen zal zijn werk geregeld gepubliceerd worden op de site.