Fragment

Tjörn en Wolfgert betraden de duistere grot en stootten op de magische steen.
‘ Wie of wat ben je?’, vroeg Tjörn.
De magische steen leek op te lichten, al konden het ook Tjörn zijn pupillen zijn die zich aanpasten aan het duister van de duistere grot.
‘ Antwoord!’, riep Tjörn, enigszins angstig door zoveel mystiek en magie.
De steen bleef stil en roerloos.
‘ Hij zegt niks,’ zei Tjörn.
‘ Dat is omdat hij je niks te vertellen heeft,’ zei Wolfgert, ‘ Nog niet. De steen spreekt enkel tegen De Uitverkorene. En tegen mij.’
Wolfgert ging dichterbij en legde zijn oor te luister bij de steen die hem iets leek in te fluisteren.
‘ Wat zeg je, steen? Ik moet Tjörn aan stukjes laten knabbelen door de bultrugratten en de overschotjes op een pizza leggen die ik je om middernacht moet offeren. Zonder olijven en met niet te veel kaas. Wat zeg je? Lactose-intolerant. Geen kaas. Kan ik ze dan niet beter op een zoute pannenkoek leggen? Ik ken anders wel een goed adresje in de…’
‘ Hou op!’, onderbrak Tjörn de ongenadige ongein, ‘ Je jaagt me de daver op het lijf met je fratsen!’
‘ Ik weet het,’ grijnsde Wolfgert en hij liep naar de uitgang van de grot, ‘ Laten we gaan. Als je wil weten wat de steen je echt te vertellen heeft, hebben we geen tijd te verliezen. Op naar het dal van Babelmosesgart!’


Fragment uit ‘ Tjörn Töpelsmeg en de Vermeend Magische Steen’

Canal Marginal publiceert geregeld fragmenten uit literaire werken van eigen kweek die om een of andere reden ongepubliceerd zijn.

Kerstgedachte

Nee,

ik
kan
zo
niet
meteen
iets
bedenken.

Flard

Ik herkende de schim in een oogopslag. Het was Frostie: ex-klasgenoot, ex-bajesklant, ex-blanco. Zijn pad was al lang uitgestippeld, zijn huidige verschijningsvorm gekneed nog voor hij met sap en al uit zijn moeder gulpte. Menig leraar bezwoer hem dat hij hooguit achter de vuilniskar zou eindigen, maar geen van hen durfde voorspellen dat hij er in de zomer van 2003 een zou overvallen. Het was een van de vele stommiteiten die hem twee jaar van zijn leven kostten. Want stom was hij wel. Stom, maar immer vriendelijk. Dus deed ik maar vriendelijk terug. Zo stom ben ik nu eenmaal.
‘ Yo Frostie, lang geleden! Hoe gaat het nog?’
‘ Dat gaat.’
‘ Wat doe je nog tegenwoordig?’
‘ Beetje van alles, ditjes en datjes. En jij?'
‘ Hetzelfde, maar dan anders.’
Stilte.
‘ Hoe gaat het nog met je broer?’
‘ Welke? Krispie, Smacks, Pops, Loops, Chocos of Prokorn?’
‘ Ik weet niet, die met zijn snor en bril.’
‘ Ze dragen allemaal een bril, maar geen enkele heeft een snor. Nu toch niet meer.’
‘ Tja, doe ze alleszins de groeten, allemaal.’
‘ Zal ik doen, als ik ze nog eens zie. Zeg, euh…’
‘ Ja...?’
‘ Mag ik u iets vragen?’

Deur

Hoort…
Wie klopt daar op de deur?
Arend Barend Dreverhaven
of de belastingscontroleur?

Een Anonieme Alcoholist
of de Jehova getuigen.
De buren voor wat gist?
(die mijn kast leeg zuigen)

De tombola van de flikken
of de stofzuigerman?
Een dief die wat wil pikken,
een snob met 'n verzekeringsplan?

Mijn dood gewaande schoonmoeder,
een Afghaanse terrorist,
een reclametiest met waspoeder?
Ik wou dat ik het wist.

De stoute man met het snoepje,
een oude pokervriend?
Wat het ook mag wezen…
Ik heb het niet verdiend.

"Wees maar gerust mijn kind,
ik ben de goede Sint.
Ik kom in peis en vree
en de roe valt best wel mee."

Canal Marginal bezit alle rechten op de complete Jan Langeman-catalogus. Om deze investering te laten renderen wordt zijn werk geregeld gepubliceerd op de site.

Bond Zonder Hoop

Volwassen worden
is voor kinderen.

'Bond zonder Hoop' is een vereniging zonder winstoogmerk die een volwaardig alternatief wil bieden voor een andere Bond die wij niet bij naam wensen te noemen.

En dan nu tijd voor....

Niks!


Of toch...


...Dit.

Controverse rond camera's

De Zeelse Kloosterstraat staat sinds jaar en dag bekend als een oord van verderf. Om de bras -en knokpartijen op de voet te volgen heeft het gemeentebestuur acht camera’s geïnstalleerd. Hoewel het initiatief op heel wat steun kan rekenen zijn er ook tegenstanders én mensen die geen mening hebben. Een van hen is Jan Pas (35), vader van drie kinderen en verzamelaar van behangpapier.

CM: U bent een van de weinige Zelenaars die geen mening heeft over de nieuwe camera’s. Hoe voelt het om tot een elite te horen?

Pas: Als fervent verzamelaar van behangpapier ben ik dat eigenlijk gewoon, ook al omdat ik een verleden heb als verzamelaar van muurverf, maar door het beperkte aantal kleuren was mijn verzameling als snel compleet en moest ik mijn horizon verruimen. Nu, ik weet ook niet hoe het komt dat ik geen mening heb over deze materie, maar ik vermoed dat het geen afwijking is die een officiële naam heeft binnen het psychologische domein. Ik denk dat mensen het recht hebben op geen mening, al wil ik daar ook geen al te harde uitspraken over doen.
Als u een interessanter gesprekspartner zoekt kan ik u wel een adresje geven, want eigenlijk werkt u me een beetje op mijn systeem, ook al omdat ik aan het kakken ben en u de weg naar het wc-papier verspert.


Jan stuurt ons naar Kenneth De Caluwé (23), een Zeels multi-talent dat binnenkort iets zal doen in de media. Hij is niet te spreken over het initiatief.

De Caluwé: De mensen lijken dit echt super te vinden, maar ik heb eerder zoiets van oei! Allez, geef nu toe, dat is er toch echt wel een beetje over, he! De scheiding van onze privacy en zo. Ik heb echt zoiets van amai, waar gaat dat toch allemaal naartoe zeg?

CM: Kan u zeggen wat uw specifieke probleem met de camera’s is?

De Caluwé: Absoluut! Dat ze Jan Met De Pet filmen, akkoord, maar dat ze iemand als mij zomaar capturen, daar kan ik met mijn kopke niet bij! Ik ben altijd unieker geweest dan de rest, als kind al, ik voelde dat gewoon en mijn moeder en nonkel Heidi ook. Ik knok al jaren om het te maken in de media en nu ik op de rand van de doorbraak sta, heb ik zoiets van enfin, nu gaan die mij gewoon zomaar filmen en toestanden!

CM: Wat bedoelt u met het maken in de media?

De Caluwé: Binnenkort start er een nieuwe editie van Idool, waarbij ze nog eens een echte superster gaan lanceren, dus niet zo’n witwasje als Peter Evrard, Joeri Fransen, Wouter De Clerck, Esther Sels of Andrei Loegowski, maar een echte superster zoals ik. Ik ben me al jaren aan het voorbereiden, ik heb alle afleveringen van Idool, Star Academy, X-Factor, So You Think You Can Dance, Move Like Michael Jackson, My Name Is Michael, My Name is en Wie Wordt De Man Van Wendy op video, dvd, Hd dvd, blue-ray en Betamax. Ja, opsommingen zijn echt wel mijn ding, zo een beetje zo.

CM: Ok, maar u bent nog niet doorgebroken, dus waarom zou de politie u niet mogen filmen?

De Caluwé: Dat mogen ze wel. Als ze er voor betalen! Mijn hele manier van zijn, bewegen en spreken is een totaalconcept, gebaseerd op mijn grote voorbeeld Showbizz Bart. Niet dat ik echt op hem lijk of wil lijken, maar geef toe, die is toch echt super de max? Maar naast de directe registratie breek ik me vooral zorgen over de zogezegde overdracht van rechten. Wat als men besluit om een compilatie van de beste fragmenten uit te brengen op dvd? Wie garandeert me dat ik mijn deel van de cake krijg? Wie oh wie? Nee, als het zo moet dan moet het niet, zou ik zo zeggen precies.

CM: Wat is uw volgende stap?

De Caluwé: Ik heb een aanvraging naar Jef Vermassen gestuurd, maar hij stuurde me een beleefd, maar afwijzend briefje met handgetekende foto en T-shirt en zo. Daarom zou ik mezelf verdedigen, want ik ben niet op mijn tong gevallen en heb ooit een zelfverdedigingscursus gevolgd. Dat is een mopje, he. We mogen toch eens lachen, he, maar alle gekheid op een staartje, hoeveel schuift dat hier?

Foto's: Stefaan H.

Noot: omwille van budgettaire redenen moesten we Kenneth De Caluwé photoshop-matig verwijderen van zijn ingezonden foto, genomen op daguitstap in de zoo van Tokio.