Een mash-up van 'Chemical Beats' van The Chemical Brothers en 'Spastik' van Plastikman, zonder boe, ba of slideshow.
zondag 25 januari 2009
vrijdag 16 januari 2009
Exclusief: databank Musterdmans!
Vorige week berichtten wij uitvoerig over het jaarverloop van Robert Musterdmans, het nieuwste en heetste fenomeen in het huidige BV-landschap. We hoopten toen een fragment uit zijn databank te publiceren, maar kregen problemen rond de intellectuele eigendomsrechten. Gelukkig konden we dankzij een batterij advocaten toch nog beslag leggen op het document, waaruit we de meest opzienbarende feiten openbaren.
Afwassen: 27
Boterhammen met kopvlees: 3
Cassoulet uit glazen bokaal: 85
Complimentjes geven: 3
Deelname aan belspelletjes: 366
Winst belspelletjes: 1 x bijna
Drankencentrale bezoeken: 102
Eenden voeren in het park: 54
Fichenbak aanvullen: 100251
Filosofische gesprekken: 0.5
Fitness: 0
Geitenboerderij bezoeken: 2
Kleine boodschap: 1354
Grote boodschap: 695 (circa 84 kilo)
Kranten gelezen: 25 (sport & wags)
Leffe Blond: 332
Leffe Bruin: 402
Marktbezoeken: 52
Oesofagale reflux: 24
Oorstokjes bevuild: 7
Oorstokjes gebroken met pijnlijke operatie tot gevolg: 0
Pintjes: 126
Rode kool met appeltjes: 12
Ructus: 1856
Telefoons gedaan: 1366
Telefoons ontvangen: 2
Worsten met bonen in tomatensaus: 32
Katten uit de boom gekeken: 4
Dataverwerking: Stefaan H.
donderdag 8 januari 2009
Robert Musterdmans: Het Rapport
We leven in mediagekke tijden, waarin heel wat mensen de nieuws- waarde van hun eigen privacy exploiteren. Een van hen is Robert Musterdmans (59), die via dit forum zijn handel en wandel wereldkundig wil maken. Gedurende 2008 hield hij al zijn activiteiten nauwgezet bij, waarna hij ze in een excellbestand goot. Tijd voor een interview!
CM: Vanwaar het idee om uzelf zo bloot te geven?
Musterdmans: Wel, het verhaal begint op kerstavond, 2007. Ik had net gegeten, toen ik mezelf een Leffe aftrok. Mijn toenmalige vrouw haalde haar neus op en zei dat ik beter wat minder zou zuipen. Ik garandeerde haar dat ik slechts vier Leffes per dag dronk, maar had geen officiële documenten om dit hard te maken. Daarom besloot ik een bestand aan te maken, waarin ik al mijn handelingen zwart op wit zou vastleggen. Helaas bleek ze enkel geïnteresseerd in de ranzige zaken, zoals de hoeveelheid drank, sigaretten en asschecks. Dit terwijl ze geen enkel belang hechtte aan het aantal existentiële vragen, multiculturele bespiegelingen en niesbuien, om maar enkele dingen te noemen.
Uiteindelijk kregen we ruzie, ook al omdat ik zo eerlijk en dom was geweest om te schrijven hoe vaak ik aan andere vrouwen of mannen dacht tijdens de seks, al dan niet terwijl ik het met een ander deed. Dat bleek uiteindelijk meer te zijn dan ik zelf in de mot had. Maar als je zo gedetailleerd aan een verslag werkt, durf je het grotere kader al eens uit het oog te verliezen.
CM: U heeft nog niet op onze vraag geantwoord. Waarom wil u dit delen met de wereld?
Musterdmans: Ten eerste omdat ik mezelf zie als een maatstaf voor de mensheid, waaraan men zich kan spiegelen. Het feit dat ik heel gewoontjes ben, maakt me net ongewoon, want zeg nu zelf: hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze een gemiddelde representeren. Daarenboven wil ik mijn ex-vrouw informeren. De rechter heeft me verboden om nog langer verslagen naar haar te sturen en ik heb ook een straatverbod gekregen (het interview geschiedt telefonisch, gezien Musterdmans in Alaska woont; Nvdr.) Ik hoop dan ook dat zij de content op deze site zal lezen, al heeft ze deze nog maar een keer bezocht, in tegenstelling tot ikzelf (358 bezoeken van augustus tot nu; Nvdr.). Want voor alle duidelijkheid: ik hield ook haar handelingen bij, tot ze uiteraard vertrok (1 maal op 7 oktober; Nvdr.).
CM: Dat gaat toch vreselijk ver… Nooit gedacht om de dingen los te laten en het leven simpelweg te leven.
Musterdmans: Jazeker, dat doe ik zo'n drie keer per week en valt onder de categorie ‘ongedwongen handelingen’, wat toegegeven weinig plaats beslaat.
CM: En nu is het de bedoeling dat wij publiek maken dat u gemiddeld acht keer per dag de hond schopt, zestien keer aan uw eigen vingers ruikt en drie porties eigen snot opeet? Dat wil u echt?
Musterdmans: Ja, al zou ik liever hebben dat u het integrale excellbestand publiceert, want zo’n gemiddelde is al bij al niet accuraat genoeg. Daarenboven wil ik dat ook de positieve zaken gezien worden. Zo stond ik onlangs op het punt om geld te geven aan een bedelaar. Het is maar een van de vele zaken die mij tot de Robert Musterdmans maken, waar ik bijzonder fier op ben.
CM: We zullen zien wat we kunnen doen.
Musterdmans: Wel, het verhaal begint op kerstavond, 2007. Ik had net gegeten, toen ik mezelf een Leffe aftrok. Mijn toenmalige vrouw haalde haar neus op en zei dat ik beter wat minder zou zuipen. Ik garandeerde haar dat ik slechts vier Leffes per dag dronk, maar had geen officiële documenten om dit hard te maken. Daarom besloot ik een bestand aan te maken, waarin ik al mijn handelingen zwart op wit zou vastleggen. Helaas bleek ze enkel geïnteresseerd in de ranzige zaken, zoals de hoeveelheid drank, sigaretten en asschecks. Dit terwijl ze geen enkel belang hechtte aan het aantal existentiële vragen, multiculturele bespiegelingen en niesbuien, om maar enkele dingen te noemen.
Uiteindelijk kregen we ruzie, ook al omdat ik zo eerlijk en dom was geweest om te schrijven hoe vaak ik aan andere vrouwen of mannen dacht tijdens de seks, al dan niet terwijl ik het met een ander deed. Dat bleek uiteindelijk meer te zijn dan ik zelf in de mot had. Maar als je zo gedetailleerd aan een verslag werkt, durf je het grotere kader al eens uit het oog te verliezen.
CM: U heeft nog niet op onze vraag geantwoord. Waarom wil u dit delen met de wereld?
Musterdmans: Ten eerste omdat ik mezelf zie als een maatstaf voor de mensheid, waaraan men zich kan spiegelen. Het feit dat ik heel gewoontjes ben, maakt me net ongewoon, want zeg nu zelf: hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze een gemiddelde representeren. Daarenboven wil ik mijn ex-vrouw informeren. De rechter heeft me verboden om nog langer verslagen naar haar te sturen en ik heb ook een straatverbod gekregen (het interview geschiedt telefonisch, gezien Musterdmans in Alaska woont; Nvdr.) Ik hoop dan ook dat zij de content op deze site zal lezen, al heeft ze deze nog maar een keer bezocht, in tegenstelling tot ikzelf (358 bezoeken van augustus tot nu; Nvdr.). Want voor alle duidelijkheid: ik hield ook haar handelingen bij, tot ze uiteraard vertrok (1 maal op 7 oktober; Nvdr.).
CM: Dat gaat toch vreselijk ver… Nooit gedacht om de dingen los te laten en het leven simpelweg te leven.
Musterdmans: Jazeker, dat doe ik zo'n drie keer per week en valt onder de categorie ‘ongedwongen handelingen’, wat toegegeven weinig plaats beslaat.
CM: En nu is het de bedoeling dat wij publiek maken dat u gemiddeld acht keer per dag de hond schopt, zestien keer aan uw eigen vingers ruikt en drie porties eigen snot opeet? Dat wil u echt?
Musterdmans: Ja, al zou ik liever hebben dat u het integrale excellbestand publiceert, want zo’n gemiddelde is al bij al niet accuraat genoeg. Daarenboven wil ik dat ook de positieve zaken gezien worden. Zo stond ik onlangs op het punt om geld te geven aan een bedelaar. Het is maar een van de vele zaken die mij tot de Robert Musterdmans maken, waar ik bijzonder fier op ben.
CM: We zullen zien wat we kunnen doen.
Foto: Stefaan H.
woensdag 31 december 2008
2009
Waarde medemarginaal,
2008 is ten einde. Of u dat nu positief vindt of niet, een ding is zeker: 2009 wordt een ander jaar.
Uw held,
Filip
2008 is ten einde. Of u dat nu positief vindt of niet, een ding is zeker: 2009 wordt een ander jaar.
Uw held,
Filip
woensdag 24 december 2008
Ho ho ho!
Ook Canal Marginal heeft een kerstelijk bewustzijn. Daarom deze als kerstwens verpakte mashup.
Beat: Grazz. Sample: Atmosphere. Mix: Filip. Kalkoen: uw moeder.
woensdag 10 december 2008
Mening
Beste lezer,
Door omstandigheden die totààl niet van scatologische aard zijn, lassen we deze week een kleine pauze in. Om u alsnog te bevredigen, willen we toch nog een kleine menig lanceren rond een actueel thema dat u volledig zelf mag kiezen: we zijn er tegen.
Tot mouw!
Filip
xxx
Door omstandigheden die totààl niet van scatologische aard zijn, lassen we deze week een kleine pauze in. Om u alsnog te bevredigen, willen we toch nog een kleine menig lanceren rond een actueel thema dat u volledig zelf mag kiezen: we zijn er tegen.
Tot mouw!
Filip
xxx
woensdag 3 december 2008
Kak wil ons bewust maken
Zatte nonkels op uw plaatsen, want de eindejaarsfeesten schieten weldra uit de startblokken. Dat betekent: eten, drinken, lachen, feesten, bezinnen, bidden én de boel behangen met glitter en kitsch. Vooral dat laatste is een doorn in het oog van het KAK (Komitee Anti-Kerstdecoratie), dat wordt geleid door een anoniemeling, die zich Janus Schwanzkopf laat noemen. Zijn eigen keuze, voor alle duidelijkheid en nog altijd beter dan zijn echte, Poolse naam, zijnde Pröt Retkêtet. We zoeken hem op in zijn geheime schuilplaats, ter hoogte van de Kapellestraat, waar hij de ideologie van zijn actiegroep toelicht.
CM: Waarom richten jullie zich specifiek tegen kerstdecoratie?
Schwanzkopf: Dat heeft twee redenen. Eerst en vooral omdat het de veruitwendiging is van de verkrachte kerstgedachte. Geef toe: wie viert de geboorte van Jezus onze redder, die het – laten we daar eerlijk over zijn – enorm ver heeft geschopt voor een bastaardkind van een lellebel. Wie nodigt een eenzame uit, los van de eenzamen die zichzelf uitnodigingen? Wie draagt de kerstgedachte verder dan de boom, reikt de geurige man in de metro een hand, op dagen dat de zon schijnt? Oh, wie? Vergeve mij deze poëtische uitbarsting, maar ik probeer gewoon een griet in bed te krijgen.
De tweede reden is energie. Iedereen heeft de mond vol van de opwarming van de aarde, maar iedereen blijft verspillen. Toegegeven, in deze periode is een beetje opwarming welgekomen, maar we moeten verder kijken dan onze neus lang is. In mijn geval is dat slechts 7 millimeter, wat het verder kijken enigszins makkelijker maakt. Maar soit, genoeg persoonlijke info, want CSI Zele is gevaarlijker dan de naam doet vermoeden. Alleszins, al die verlichting is niet minder dan overbodig. Jezus had ook geen verlichting en toch was hij een verlichte geest, die nu overschaduwd dreigt te worden door de kerstverlichting der blinden... Kort samengevat: ik wil seks.
CM: Wie niet. Hoe wil u dit aanpakken?
Schwanzkopf: Ik zal niet rond de pot draaien… Revolutie vraagt altijd slachtoffers. Maar we proberen de verlichting zelf ongemoeid te laten, ook al omdat we bang zijn om geëlektrocuteerd te worden. Daarom hebben we gekozen voor bewustwording. De mensen laten inzien dat hun verlichting zal bijdragen tot het einde der tijden. Tot voor kort organiseerden we workshops en seminaries, maar gezien daar enkel KAK-aanhangers en daklozen op afkwamen, gaan we het nu commercieel aanpakken, met een heus festival op het terrein van den hoeksen bos.
CM: Terrein?
Schwanzkopf: Ik weet dat het voorlopig een beetje vreemd klinkt, maar we zullen de nodige bomen verwijderen. Nu, we gaan tal van groepen laten optreden op een podium van vijfentwintig meter breed. Momenteel proberen we de plaatselijke konijnen en vogels te vangen, zodat ze geen last hebben van het geluid en eventuele vervuiling. Maar maak u geen zorgen: ze zullen op volledig verantwoorde wijze worden geslacht. Tijdens het festival zijn er ook tal van prijzen te winnen: drie Hummers, vijf gratis helikoptervluchten en twintig jaarabonnementen voor waspoeder, batterijen en wegwerptasjes. Tot slot wil ik nog kwijt dat u kan parkeren in de aanpalende velden, die we voor de gelegenheid zullen asfalteren. Toegangsprijzen variëren van 25 tot 95 euro, V.I.P.-diner met foie gras en hamsterballetjes inbegrepen.
CM: En de verlichting?
Schwanzkopf: Ik had die negatief geladen vraag verwacht, ook al omdat het tegenwoordig bijzonder hip is om anti te zijn. Ons antwoord is van ludieke aard. Het festivalterrein zal namelijk in duisternis gehuld zijn, waardoor de bezoekers zelf hun zaklampen en verlichting moeten meebrengen.
CM: Ook kerstverlichting?
Schwanzkopf: (lacht) Mensen die zich daar aan bezondigen, hangen we – met verlichting en al - op in enkele bomen, die we voor de gelegenheid laten staan. Na de optredens en de aansluitende, symbolische podiumverbranding worden de ‘versierde’ bomen naar de Schelde gevoerd, alwaar ze gedumpt zullen worden en overgeleverd aan de woelige wateren.
CM: Dus toch geweld?
Schwanzkopf: Ach, wat betekent extremisme zonder een beetje geweld? (kijkt op zijn uurwerk) Sorry, maar we moeten het interview afsluiten, want ik ben te lang op dezelfde, makkelijk te traceren plaats, zijnde mijn eigen woonst. Dus kort samengevat: hoeksen bos, festival, 6 januari, lampen, zuip, wijven. Alvast bedankt!
Schwanzkopf: Dat heeft twee redenen. Eerst en vooral omdat het de veruitwendiging is van de verkrachte kerstgedachte. Geef toe: wie viert de geboorte van Jezus onze redder, die het – laten we daar eerlijk over zijn – enorm ver heeft geschopt voor een bastaardkind van een lellebel. Wie nodigt een eenzame uit, los van de eenzamen die zichzelf uitnodigingen? Wie draagt de kerstgedachte verder dan de boom, reikt de geurige man in de metro een hand, op dagen dat de zon schijnt? Oh, wie? Vergeve mij deze poëtische uitbarsting, maar ik probeer gewoon een griet in bed te krijgen.
De tweede reden is energie. Iedereen heeft de mond vol van de opwarming van de aarde, maar iedereen blijft verspillen. Toegegeven, in deze periode is een beetje opwarming welgekomen, maar we moeten verder kijken dan onze neus lang is. In mijn geval is dat slechts 7 millimeter, wat het verder kijken enigszins makkelijker maakt. Maar soit, genoeg persoonlijke info, want CSI Zele is gevaarlijker dan de naam doet vermoeden. Alleszins, al die verlichting is niet minder dan overbodig. Jezus had ook geen verlichting en toch was hij een verlichte geest, die nu overschaduwd dreigt te worden door de kerstverlichting der blinden... Kort samengevat: ik wil seks.
CM: Wie niet. Hoe wil u dit aanpakken?
Schwanzkopf: Ik zal niet rond de pot draaien… Revolutie vraagt altijd slachtoffers. Maar we proberen de verlichting zelf ongemoeid te laten, ook al omdat we bang zijn om geëlektrocuteerd te worden. Daarom hebben we gekozen voor bewustwording. De mensen laten inzien dat hun verlichting zal bijdragen tot het einde der tijden. Tot voor kort organiseerden we workshops en seminaries, maar gezien daar enkel KAK-aanhangers en daklozen op afkwamen, gaan we het nu commercieel aanpakken, met een heus festival op het terrein van den hoeksen bos.
CM: Terrein?
Schwanzkopf: Ik weet dat het voorlopig een beetje vreemd klinkt, maar we zullen de nodige bomen verwijderen. Nu, we gaan tal van groepen laten optreden op een podium van vijfentwintig meter breed. Momenteel proberen we de plaatselijke konijnen en vogels te vangen, zodat ze geen last hebben van het geluid en eventuele vervuiling. Maar maak u geen zorgen: ze zullen op volledig verantwoorde wijze worden geslacht. Tijdens het festival zijn er ook tal van prijzen te winnen: drie Hummers, vijf gratis helikoptervluchten en twintig jaarabonnementen voor waspoeder, batterijen en wegwerptasjes. Tot slot wil ik nog kwijt dat u kan parkeren in de aanpalende velden, die we voor de gelegenheid zullen asfalteren. Toegangsprijzen variëren van 25 tot 95 euro, V.I.P.-diner met foie gras en hamsterballetjes inbegrepen.
CM: En de verlichting?
Schwanzkopf: Ik had die negatief geladen vraag verwacht, ook al omdat het tegenwoordig bijzonder hip is om anti te zijn. Ons antwoord is van ludieke aard. Het festivalterrein zal namelijk in duisternis gehuld zijn, waardoor de bezoekers zelf hun zaklampen en verlichting moeten meebrengen.
CM: Ook kerstverlichting?
Schwanzkopf: (lacht) Mensen die zich daar aan bezondigen, hangen we – met verlichting en al - op in enkele bomen, die we voor de gelegenheid laten staan. Na de optredens en de aansluitende, symbolische podiumverbranding worden de ‘versierde’ bomen naar de Schelde gevoerd, alwaar ze gedumpt zullen worden en overgeleverd aan de woelige wateren.
CM: Dus toch geweld?
Schwanzkopf: Ach, wat betekent extremisme zonder een beetje geweld? (kijkt op zijn uurwerk) Sorry, maar we moeten het interview afsluiten, want ik ben te lang op dezelfde, makkelijk te traceren plaats, zijnde mijn eigen woonst. Dus kort samengevat: hoeksen bos, festival, 6 januari, lampen, zuip, wijven. Alvast bedankt!
Foto: Stefaan H.
Abonneren op:
Posts (Atom)